Wsparcie dla osób pokrzywdzonych przemocą seksualną w dzieciństwie

Jutro, tj. 22 lutego, w Dniu Ofiar Przestępstw, Państwowa Komisji ds. Pedofilii oferuje wsparcie telefoniczne dla osób pokrzywdzonych przemocą seksualną w dzieciństwie. W godzinach 10:00-18:00 dyżur telefoniczny będą pełnili prawnik i psycholog. Telefoniczna, a więc anonimowa, rozmowa ze specjalistą może być pierwszym krokiem na drodze rozwiązywania problemów wynikających z doświadczenia tego rodzaju przemocy. Może stać się impulsem do działania na drodze prawnej lub szukania głębszej pomocy psychologicznej. 22 lutego obchodzony jest w Polsce, na mocy ustawy Sejmu z 2003 r. jako Dzień Ofiar Przestępstw. Celem tej inicjatywy jest wspieranie osób pokrzywdzonych przestępstwami, zwrócenie szczególnej uwagi na ich potrzeby i prawa. Państwowa Komisji ds. Pedofilii pragnie się włączyć, podkreślając w ten sposób ważność zapewnienia koniecznej pomocy osobom skrzywdzonym wykorzystaniem seksualnym w dzieciństwie, które często przez całe życie ponoszą tego bolesne konsekwencje. Prawnik będzie dyżurował pod numerem: 533-648-227, a psycholog pod numerem: 533-652-418. Specjaliści będą dyżurowali w siedzibie Państwowej Komisji ds. Pedofilii także w dn. 23 lutego, w którym obchodzimy Światowy Dzień Walki z Depresją. Dyżur odbędzie się w godz. 10-16. - Na depresję często cierpią dorosłe osoby, które doznały przemocy seksualnej w dzieciństwie, a jeszcze częściej dzieci, których udziałem było to traumatyczne doświadczenie - mówi Paulina Rezler z Urzędu Państwowej Komisji do sprawa wyjaśniania przypadków czynności skierowanych przeciwko wolności seksualnej i obyczajności wobec małoletniego poniżej lat 15. Dorośli, którzy jeszcze w dzieciństwie doznali przemocy seksualnej i wydawałoby się poradziły sobie z jej skutkami mogą po wielu latach nie łączyć objawów np. obniżonego nastroju, myśli samobójczych z tamtymi zdarzeniami. Z kolei rodzice często nie mają świadomości, że depresja ich dzieci może być m.in. objawem wykorzystania seksualnego. Na depresję mogą cierpieć również osoby najbliższe skrzywdzonemu seksualnie dziecku, które nie radzi sobie z poczuciem winy, żalem, bezsilnością.