PUBLICYSTYKA. Charyzmatyczny obrońca wolności

Gdy 16 grudnia 1971 roku indyjscy żołnierze i bengalscy partyzanci zdobyli Dhaccę zostali powitani przez ludność z nieopisanym entuzjazmem. Wszyscy liczyli że nowe państwo-Ludowa Republika Bangladesz stanie się szybko rozwijającym się krajem. Euforia szybko prysła. Pierwszy przywódca Bangladeszu szejk Mujibur Rahman okazał się nieudacznikiem o autorytarnych zapędach. 15 sierpnia 1975 roku został zamordowany przez siedmiu majorów-patriotów. Po okresie chaosu, podczas którego wojskowe frakcje wyrównywały krwawe porachunki władzę objął generał Ziaur Rahman uznany do dzisiaj za najwybitniejszego prezydenta w historii Bangladeszu. Rahman uzdrowił gospodarkę i przestrzegał praw człowieka. Rankiem 30 maja 1981 roku został zamordowany przez kilku skorumpowanych oficerów. Na jego pogrzeb przyszło ponad dwa miliony Bengalczyków. Po krótkim okresie rządów Abdusa Sattara władzę w wyniku zamachu stanu przejął generał Muhammad Ershad. Ten sprytny polityk atakowany z lewa i prawa przetrwał na urzędzie do 1990 roku, kiedy to masowe demonstracje zmusiły go do ustąpienia. W 1991 roku w Bangladeszu odbyły się wolne wybory, które zdecydowanie wygrała Khaleda Zia - wdowa po Ziaurze Rahmanie.Khaleda Zia (rocznik 1945) była córką biznesmana. Wyszła za maż Ziaura Rahmana w 1960 roku. Po wielu latach światowa prasa uznała tą parę za najbardziej romantyczne małżeństwo XX wieku.Po śmierci Ziaura Rahmana w 1981 roku Khaleda Zia została wiceprzewodniczącą Bangladeskiej Partii Nacjonalistycznej, a rok później stanęła na czele partii. Khaleda Zia jako czołowa przeciwniczka dyktatora Muhammada Ershada była siedmiokrotnie aresztowana. Po zwycięskich wyborach pierwsza dama Bangladeszu zainicjowała wszechstronny plan rozwoju dla kraju w delcie Gangesu i Brahmaputry. Jej rządy były bardzo udane. Bangladesz zanotował bardzo duży wzrost gospodarczy przyciągając zagranicznych inwestorów. Nie udało się jednak do końca zlikwidować korupcji i bandytyzmu, co spowodowało że stojąca na czele opozycji Hasina Wayed krytykowała każde posunięcie nowej premier. W 1996 roku zawiązała się intryga opozycyjnych partii, które zbojkotowały demokratyczne wybory. Khaleda Zia odniosła miażdżące zwycięstwo. Jednak z powodu bojkotu Bangladeska Partia Nacjonalistyczna była jedyną partią w parlamencie. Ciało ustawodawcze rozwiązano i rozpisano nowe wybory. Zmęczeni Bengalczycy wybrali na premiera Hasinę Wayed - córkę pierwszego przywódcy kraju Mujibura Rahmana. Nowa premier wszystkie eksponowane stanowiska obsadziła ludźmi z Ludowej Ligi Awami i wykorzystywała sukcesy poprzedniej premier do promowania własnej osoby.Za rządów Hasiny Wayed Bangladesz uznany został za najbardziej skorumpowane państwo na świecie. To spowodowało że w wyborach parlamentarnych w 2001 roku Ludowa Liga Awami poniosła druzgocącą klęskę. Druga kadencja Khaleda Zia uznana została za złoty okres w historii Bangladeszu. Bangladesz osiągnął nienotowany dotychczas rozwój infrastruktury i napływ zagranicznych inwestycji, a poziom zamożności i bezpieczeństwa obywateli był najwyższy od momentu uzyskania niepodległości.Khaleda Zia była bardzo aktywna w polityce zagranicznej. Działała na rzecz przestrzeganie praw człowieka w Azji i zrezygnowania z siłowego rozwiązywania konfliktów. Bengalskie wojska brały liczny udział w misjach pokojowych ONZ.Kampania wyborcza pod koniec 2006 roku była gwałtowna, a na ulicach bengalskich miast dochodziło do krwawych starć. 11 stycznia 2007 roku szef sztabu bengalskiej armii generał Moeen Uddin Ahmed dokonał bezkrwawego zamachu stanu i wprowadził stan wyjątkowy. Khaleda Zia i jej syn Tareeq Rahman zostali aresztowani pod fałszywymi zarzutami. Zwolniono ich dopiero w 2008 roku. Wtedy to też nowe wybory wygrała Ludowa Liga Awami. Khaleda Zia przeszła do opozycji i do dziś piętnuje coraz bardziej krwawe rządy premier Hasiny Wayed.24 maja 2011 roku senat University New Jersey przyznał Khaleda Zia doktorat honoris causa za zasługi w walce o prawa człowieka i budowaniu demokracji.Pierwsza dama Bangladeszu nie mogłaby skutecznie działać bez oddanych współpracowników. Jeden z nich to Muhammad Rashid Mamun. Mamun urodził się 4 marca 1975 roku. Ukończył National University Bangladesh uzyskując stopień najpierw bakałarza, a później magistra. Pracował w busbd.com (internetowe usługi biznesowe i turystyczne)) i w firmie Mobile Computer Clinic, która zajmuje się naprawą komputerów i tworzeniem oprogramowań.Obecnie Muhammad Rashid Mamun jest w swoim rodzinnym mieście Faridpur sekretarzem generalnym Bangladeskiej Partii Nacjonalistycznej.Mamun dzięki dużej charyzmie zjednuje sobie ludzi. Jest otwarty i szczery. Organizuje w całym Bangladeszu wiece i spotkania Khaleda Zia oraz innych opozycyjnych polityków, a także konferencje poświęcone prawom człowieka.Utrzymuje na Facebooku stały kontakt z Mamunem. Udostępniam w Europie jego posty i zdjęcia. Mamun nagłaśnia nie tylko zbrodnie popełniane przez reżim Hasiny Wayed, ale także przypadki zatruwania środowiska naturalnego przez bengalskich właścicieli firm i fabryk. Muhammad Rashid Mamun współpracuje na tym polu z wybitnym pisarzem Akm Wahiduzzamanem, który jest bardzo znanym ekologiem.Razem walczą o dostęp do wody pitnej dla wszystkich mieszkańców Bangladeszu nagłaśniając zakulisowe powiązania bengalskich polityki i biznesmanów, którzy w imię zysków degradują środowisko naturalne. Muhammad Rashid Mamun brał bardzo aktywny udział w wielkim proteście przed budynkiem Sądu Najwyższego 29 grudnia 2013 roku. Tego dnia bojówki Ludowej Ligi Awami wdarły się do gmachu sądu i podpaliły jedno z pięter. Prawników, którzy schronili się na dachu ewakuował śmigłowiec. Za udział w proteście Muhammad Rashid Mamun został skazany na dwa miesiące więzienia. We wrześniu 2014 aresztowano go ponownie.Mamun jest już na wolności, ale ciągle musi być przygotowany na kolejne aresztowania i szykany. Napisał mi że często nie może spać w nocy z powodu stresu. Ale mimo tego ten bengalski obrońca praw człowieka nigdy się nie poddaje, ponieważ wierzy w słuszność sprawy o którą walczy. Trzydzieści lat temu działacze polskiej opozycji byli ludźmi tego samego pokroju co odważny bengalski polityk.