Mróz i wiatr szybko pokazują, czy ktoś traktuje zwierzę jak domownika, czy jak problem. Obowiązują jasne zasady, opiekun ma zapewnić zwierzęciu schronienie, jedzenie, stały dostęp do wody i realną opiekę, a nie tylko „jakoś to będzie”. Jeśli pies przebywa na zewnątrz, schronienie musi chronić przed zimnem i wiatrem. Buda ma być szczelna, najlepiej postawiona nad ziemią, choćby na palecie, żeby nie ciągnęło od podłoża. W środku lepiej sprawdza się słoma niż koce, bo mokry materiał przestaje grzać. Pies powinien mieć stały dostęp do wody zdatnej do picia, także wtedy, gdy temperatura spada poniżej zera i miska zamarza. W praktyce oznacza to częstsze wymiany, a przy dłuższych mrozach najlepiej sprawdza się miska termiczna albo podgrzewana. Jest jeszcze łańcuch. Prawo zabrania trzymania zwierząt domowych na uwięzi w sposób stały dłużej niż 12 godzin na dobę, a sama uwięź nie może być krótsza niż 3 metry i nie może powodować cierpienia. Zwierzę ma mieć możliwość niezbędnego ruchu, bo bez tego szybciej się wychładza i niszczy sobie stawy.  Niezapewnienie schronienia chroniącego przed warunkami atmosferycznymi albo stałego dostępu do wody to wykroczenie, za które grozi areszt albo grzywna. Jeśli ktoś utrzymuje zwierzę w warunkach zagrażających zdrowiu lub życiu, albo powodujących cierpienie, sprawa może wejść na poziom przestępstwa znęcania się nad zwierzęciem, z karą do 3 lat więzienia.  Gdy widać, że zwierzęciu dzieje się krzywda, reakcja ma znaczenie. Czasem wystarcza rozmowa, ale jeśli warunki są złe, woda zamarznięta, a pies siedzi uwiązany w mrozie, warto zgłosić sprawę policji lub straży miejskiej, a w sytuacji zagrożenia życia także pod numer alarmowy.